De geschiedenis van het scheren leidt ons terug naar het Stenen Tijdperk toen de mannen scheermessen van steen of hoorn en primitieve pincetten gebruikten om haar te verwijderen. Maar de methodes ontwikkeld in het Oude Egypte en Babylon waren eerder rudimentair. In het antieke Babylon en bij de Soemeriërs in het Zuiden van Mesopotamia (nu delen van Koeweit en Saoedie-Arabië) werd een voorloper van de scheercrème gebruikt. Zo'n 3.000 jaar voor Christus gebruikten de mannen in deze regio een mengsel van dierlijk vet en houtbestandelen om hun baardhaar zacht te maken alvorens te scheren. Aan het begin van de 17e eeuw was de Russische tsaar Peter de Grote zo tegen baarden, dat hij mannen met baarden een speciale baardenbelasting oplegde. Hij had zijn mannen het liefst glad geschoren om de rest van Europa te tonen hoe geciviliseerd en West-Europees de Russen waren. In de 18e eeuw waren grote pruiken in de mode voor de adel en de gegoede burgerij. De pruiken werden geverfd, gesteven, gekruld en gevormd en 's nachts in speciale dozen bewaard. Na de 18e eeuw raakten de pruiken uit de mode, maar baarden en snorren in. Vooral in de VS en in Europa lieten mannen hun gezichtsbeharing groeien. Tussen 1800 en 1900 waren er alleen nog maar rechte, open scheermessen en moesten mannen naar de barbier om hun snorren en baarden te laten trimmen. Dankzij baanbrekende scheertechnologie kunnen mannen zich nu gewoon thuis scheren, met een professioneel resultaat.